به سلامتی جام جهانی هم که بزرگترین اتّفاق ورزشیه که همه چیز حتّی سیاست رو هم تحت الشّعاع قرار میده تموم شد و خیلیها بیکار شدن. از جملۀ  مجریا و کارشناسای فوتبالی که شبای مسابقه و این اواخر حتّی شبایی که مسابقه هم نبود در برنامه های وقت پُرکن کلّی اظهار فضل و دانش می کردن و صد البتّه وقت تلویزیون رو هم پر میکردن(بهش میگن تولید برنامه!).کارشناسای برنامه که در زمان بازیگریشون هیچ افتخار قابل گفتنی ندارن فوتبالیستا و مربّیا رو نقد و بازیا رو هم تفسیر می کردن و برای بهتر شدن بازیا طرح و برنامه میدادن و بعضی وقتا هم بازیکنایی را که باید عوض بشن تعیین می کردن و اسم جایگزینای اونا رو هم به یاد مربّی می آوردن! و خلاصه اینقدر برنامه را طولانی میکردن(البتّه لزوم پخش آگهی و مسابقه های آبکی رو هم در نظر بگیرین!)که آدم یاد کسایی می افتاد که فیلمهای سینمایی ۲ ساعته را ۴ ساعت تعریف می کنن.از این حرفا که بگذریم فوتبال پیشرفته زیباییهایی داره که نمی شه به آسونی از اونا گذشت.برای همین من هم استثنائآ بازی فینال را تقریبآ کامل نگاه کردم.درفوتبالهای غیر ملّی آدم ناخودآگاه به یکی از دو تیم علاقۀ بیشتری پیدا می کنه و دوست داره اون تیم برنده شه(فکر می کنم بدون این تماشای فوتبال لطفی نداشته باشه).....من هم در بازی آخر طرفدار فرانسه بودم که برنده نشد...هرجند تیمهایی در این سطح آنقدر عالی فوتبال بازی می کنند که نمی شه گفت کدوم یکیشون خوبتر بازی کرد ولی به نظرم فرانسه در مجموع بهتر از ایتالیا بود و باخت حقّش نبود....حیف شد!.البتّه اخراج زیدان هم در باخت فرانسه بی تأثیر نبود.به هر حال فوتباله و یه برنده بیشتر نمیتونه داشته باشه!ولی اگه میشد نصف جام! را به فرانسویها داد انصاف رعایت شده بود!.به قول یکی از روزنامه های ورزشی امروز صبح :"نصف جام حقّ فرانسه بود" و من میگم : "حداقلّ نصف جام حقّ فرانسه بود".