روزي شاعري {احتمالا" عبدالرحمن جامي} در جمعي اين شعر را مي‌خواند:

بس كه در جان فكار و چشم بيمارم تويي       هر كه پيدا مي‌شود از دور پندارم تويي

شخصي كه در آن جمع بود به شاعر گفت: شايد خري از دور پيدا شد

و شاعر بلافاصله جواب داد: باز پندارم تويي!