او نوشت

هى بازيگر گريه نكن ما همون مثل هميم

صُبا كه از خواب پا مي­شيم نقاب به صورت مي­زنيم

يكى معلم ميشه و يكى ميشه خانه به دوش

يكى ترانه­ساز مي­شه يكى ميشه غزل­فروش

كهنه نقاب زندگى تا شب رو صورتاى ماست

گريه هاى پشت نقاب مثل هميشه بى صداس

هر كسى هستى يك دفعه قد بكش از پشت نقاب

از رو نوشته حرف نزن رها شو از پيلهْ خواب

نقشهْ يك دريچه رو رو ميلهْ قفس بكش

براى يك­بار كه شده جاى خودت نفس بكش

تا كى به جاى خود ما نقاب ما حرف بزنه؟

تا كى سكوتو رج زدن نقش نمايش منه؟

مي­خوام همين ترانه­رو  رو صحنه فرياد بزنم

نقابمو پاره كنم جاى خودم داد بزنم

                                                                              "یغما گلرویی"