لذت نوبهار
لذت نوبهار چندان است
تا نگشتست چهار چيز آغاز
گل شود پرپر،آب گرم شود1
ماست تُرشد2،مگس كند پرواز
1و2 – اين شعر مربوط به زمانى است كه هنوز يخچال نبوده و آب و ماست و ...در فضاي باز نگهدارى ميشدهاست.
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم فروردین ۱۳۸۶ ساعت 23:20 توسط س.م.فاطمی
|
فاطمی هستم.در اینجا نوشته ها و یادداشتهایم را منتشر می کنم واگر فرصتی بود برخی کتابها را معرفی خواهم کرد و همۀ اینها را به خوانندگان و دوستان تقدیم می دارم.