بعضي از اين سنتهاي ايراني چه پر معني و با مسمّاست.شب يلدا را مي گويم.حرفهاي زيادي در اين مورد گفته شده.از اين شب به عنوان نماد "غلبهْ روشنايي بر تاريكي" ياد شده و تعابير زيباي ديگر كه به اين شب معني بيشتري مي بخشد.حتّي آن را به درستي دليل محكمي بر هوشمندي ايرانيان و پيشينهْ علمي آنها گرفته اند كه توانسته اند با امكانات اندك دو سه هزار سال قبل از اين،زمان دقيق طولاني ترين شب سال را كشف كنند.شايد اگر تحقيق كامل و جامع الاطرافي در اين باره صورت گيرد همهْ كارهايي كه انجامش در اين شب بلند معمول است معني و مفهوم ديگري پيدا كند.از خوردن هندوانه و ساير ميوه ها تا نقل قصه و فال حافظ.به نظرم در اين وانفساي مرگ "سنّتها" و رسوخ "مدرنيته" به همهْ زواياي زندگي اين رسم ريشه دار معني بيشتري هم پيدا كرده.قدر آن را بدانيم و آن را از فرزندانمان دريغ نكنيم.