یک بام و دو هوا
يك :
وقتي تيم ملّي فوتبال ايران در جام جهاني 2006 آلمان آن نتايج ضعيف را گرفت.دولت بلافاصله دادكان رئيس فدراسيون فوتبال را بركنار كردو فيفا با استناد به اصول خودش زمزمه هاي تعليق فوتبال ايران را از فعاليتهاي بين المللي آغاز كرد و چند وقت پيش آنرا رسمآ اعلام نمود.دلايل فيفا البته منطقي مي نمود.آنها اعلام كردند دولتها حق دخالت در عزل و نصب مديران ورزشي را كه قاعدتآ توسط اهالي همان ورزش اتنخاب مي شوند ندارند.امّا مسئولين مربوطه به تبعيت از همان تئوري معروف "توّهم توطئه"بلافاصله اعلام كردند كه اين موضوع سياسي است و فيفا تحت تأثير قدرتهاي جهاني فوتبال ايران را تعليق كرده است و...
دو :
هر ايراني واقعي صرف نظر از موافق و مخالف حكومت از كسب اوّلين مدال طلاي كاروان ورزشي ايران در بازيهاي آسيايي قطر توسط حسين رضا زاده خوشحال شد امّا خبرنگاري كه بلافاصله با او مصاحبه كرد از اين فرصت طلايي نهايت استفاده را برد و در لابلاي سؤالاتش نظر او را در مورد شركت در انتخابات سؤال كرد و او هم طبيعتآ(مثل همهْ كساني كه اين روزها مصاحبه هايشان از صدا و سيما پخش مي شود)مردم را به شركت گسترده در اتخابات و ....دعوت كرد.
من وقتي اين دو را با هم مقايسه ميكنم اينطوري نتيجه مي گيرم:
يا تعليق فوتبال ايران سياسي نيست و مسئولين ما اشتباه كرده اند و يا انتخابات در ايران ربطي به سياست ندارد!
نظر شما چيه؟
فاطمی هستم.در اینجا نوشته ها و یادداشتهایم را منتشر می کنم واگر فرصتی بود برخی کتابها را معرفی خواهم کرد و همۀ اینها را به خوانندگان و دوستان تقدیم می دارم.